Manfaat kentang

Apakah makanan paling penting yang kita makan setiap hari? Sudah tentu, ia adalah kentang. Kentang umpama roti. Ia merupakan bahan penting yang boleh digunakan untuk menyediakan pelbagai jenis hidangan.

Tetapi kepentingannya juga terletak pada nilai pemakanannya. Kentang mengandungi protein, yang mempunyai nilai biologi yang sangat tinggi—ia mengandungi asid amino penting. Kentang juga kaya dengan vitamin: A, B, P, PP, dan C. Vitamin hilang semasa penyimpanan dan memasak, yang merupakan proses semula jadi. Oleh itu, adalah lebih sihat untuk makan kentang segar.

Kentang juga bermanfaat kerana ia mengandungi asid organik dan serat makanan. Walau bagaimanapun, ia mengandungi bahan yang dipanggil solanin, jadi ia tidak boleh dimakan mentah. Pengambilan bahan ini dalam jumlah yang banyak boleh menyebabkan keracunan makanan. Kentang juga mempunyai khasiat penyembuhan kerana kandungan kaliumnya, kerana ia menyingkirkan natrium klorida dan air dari badan, sekali gus meningkatkan metabolisme.

Jus kentang merawat penyakit perut dan usus, dan wap digunakan untuk mencegah dan merawat selsema. Ia juga digunakan untuk tujuan kosmetik, menghilangkan kilauan berminyak dari wajah dan menjadikan kulit bersih.

Kentang rebus dengan susu suam dan sebiji telur juga boleh disapu pada muka untuk menghasilkan masker pembersih yang baik di rumah.

Terdapat banyak perkara yang boleh dibincangkan tentang varieti kentang, kerana terdapat begitu banyak jenisnya. Ia dikelaskan mengikut masa matang: awal, pertengahan awal, pertengahan musim, dan lewat. Kentang boleh tumbuh dalam pelbagai jenis tanah dan menyesuaikan diri dengan pelbagai keadaan. Kentang kini ditanam di seluruh dunia dalam pelbagai iklim dan zon.

Kentang biasanya ditanam dalam tumbuhan bersaiz sederhana yang mempunyai pucuk. Jika kentang terlalu besar, ia boleh dibahagikan kepada dua dan ditanam, tetapi ia mesti ditumbuhkan, jika tidak, ia tidak akan tumbuh. Kentang ditanam dalam baris dan ditimbun, mewujudkan gundukan untuk membantu memandu penggalian dan penyiangan tanpa merosakkan pokok kentang itu sendiri.

Selepas penuaian, kentang dikeringkan terlebih dahulu di bawah sinar matahari selama beberapa hari, dibersihkan daripada tanah, dan kemudian disimpan selama beberapa hari pada suhu 12-15 darjah Celsius (54-59 darjah Fahrenheit). Tempoh ini dipanggil tempoh pengawetan dan berlangsung selama kira-kira dua minggu. Selepas tempoh pengawetan ini, suhu diturunkan kepada 8 darjah Celsius (46 darjah Fahrenheit) dan disimpan pada suhu ini selama sebulan lagi. Akhir sekali, ia dipindahkan ke bilik bawah tanah di mana suhu udara hendaklah 2-3 darjah Celsius (36-38 darjah Fahrenheit).